Thursday, April 16, 2009

‘బోఫోర్స్’

‘బోఫోర్స్’ ఆరోగ్యశ్రీ

మేం హైస్కూల్ లో 3ర్డ్ ఫారం చదువుతూండగా, మా కొత్త డ్రాయింగ్ మేష్టారు (మట్టా పురుషోత్తం గారు) చాలా శ్రమపడి, సర్వీసు వేడిచేసి కరిగించి అందులో నీలిమందు కలిపి, అందులో బ్రష్ ముంచి, అన్ని క్లాస్ రూముల్లోనూ నాలుగు గోడలమీదా సీలింగుకి ఓ మూడడుగుల క్రింద గీత గీసుకొని, ఆర్టిస్టిక్ గా కొన్ని మంచి కొటేషన్లు వ్రాశారు! వాటిల్లో ఒకటి “ఆరోగ్యమే మహా భాగ్యం”.

మేం వూరుకుంటామా! ఆ రాత మామూలుగా చెరగదు! ఒకరోజు పట్టుపట్టి, సాయంత్రం డ్రిల్లు పిరీయడ్ యెగ్గొట్టి, యెవరూ చూడకుండా, బెంచీ మీద బెంచీ వేసుకొని, పైకెక్కి, ఆ కొటేషన్ లోని ‘య’ ఒత్తు బ్లేడు తో గీకేశాం!
ఇంకేముంది? “ఆ రోగమే మహా భాగ్యం!”

(యెంత ప్రయత్నించినా దొంగలెవరూ దొరకలేదనుకోండి! ఆఖరికి స్కూలు అసెంబ్లీ లో హెడ్ మేష్టారు నవ్వుతూ ఆ సంగతి అనౌన్స్ చేశారు, మా పురుషొత్తం గారు కూడా హయిగా నవ్వేశారు!)

ఇదంతా యెందుకంటే, ‘బోఫోర్స్’ వారి ఆరోగ్యశ్రీ (బల్సారావారి దోమల క్రీం లాగ) గురించి మాట్లాడితే……గుర్తొచ్చాయి!

మాకు బాగా తెలిసినాయన, పాపం 75 యేళ్ళు—‘సయాటికా’ తో బాధపడుతున్నాడు—యేళ్ళతరబడి మందులు వాడు తున్నాడు—తెల్ల కార్డ్ వుంటేగాని ‘ఆ శ్రీ’ రాదనీ, తెల్ల కార్డ్ లు యెప్పుడిస్తారా అనీ యెదురు చూసి, యెట్టకేలకు ఎలక్షన్ ముందు ఓ తెల్ల కార్డ్ (ఓ మూదు వందలు ఖర్చు చేసి) ‘సంపాదించి’, ఆశగా హైదరాబాదు (నాలుగొందల పైచిలుకు బస్ టిక్కెట్టు పెట్టుకొని) వెళ్ళి, (స్థానిక ఎమ్మెల్యే చేత రికమండేషను లెటరు తీసుకొని) తీరా నింస్ కో మెడినోవాకో వెళ్ళి, ‘మీకు ఈ పధకం వర్తించదు’ అని చెప్పించుకొని, ఓ పదిహేనువందలు ఖర్చు పెట్టి టెస్ట్ లు చేయించుకొని, మందులు వ్రాయించుకొని వచ్చేసి, ‘ఆ డాక్టరు మాత్రం చాలా మంచి వాడండి! చాలా ఓపికగా చూశాడు! చక్కగా చెప్పాడు!’ అని మురిసిపోతున్నాడు!

(ఇంతకీ ‘ఆ శ్రీ’ గుండె జబ్బులకీ, కేన్సర్లకీ, ఎయిడ్స్ లకీ ఇలాంటివాటికే వర్తిస్తుందట! మరి ‘కార్పొరేట్లు’ వాటిల్లోనే లక్షలు సంపాదించుకోవచ్చు!)

నా స్వయం అనుభవం ఒకటి చదవండి!


కర్ణాటక రాష్ట్రం రాజధాని బెంగుళూరు లో మా అబ్బాయి వుంటున్నాడు. అక్కడ ఒక డాక్టరుని చూసుకున్నాము! ఆయన మా ఫామిలీ డాక్టర్ అయిపోయారన్న మాట.

మేము క్రితం వేసవి కాలం లో బెంగుళూరు లో ఒక నెల వున్నాము.

ఆ టైం లో జనరల్ చెకప్ కోసం ఆయన్ని సంప్రదిస్తే, ‘నేను డ్యూటీ లో వున్నాను, మీరు నేరుగా మా గవర్నమెంట్ ఆస్పత్రికి వచ్చెయ్యండి’ అన్నారు. (ఆయన ఉద్యోగం గవర్నమెంట్ ఆస్పత్రిలో).

మేం బెంగుళూరు కోట లో వున్న ప్రభుత్వాసుపత్రికి వెతుక్కుంటూ వెళ్ళాము.

చెపితే నమ్మరేమో! విశాలమైన ఆవరణలో, బహుళ అంతస్తుల భవనం (కేవలం ఔట్ పేషెంట్లకోసం!) ఇన్ పేషంట్లకోసం వేరే భవనం!

ఓ పీ లోకి ప్రవేశించగానే, రిసెప్షన్ లో ముగ్గురు నలుగురు వయో వృద్ధులు…..ఒక యువతి…లోపలకి వచ్చినవాళ్ళని పలకరించి, మనం తెల్లమొహం వేస్తే, ఇంగ్లీషులోనో, హిందీలోనో మాట్లాడి, మనని కావలసిన విభాగానికి పంపిస్తున్నారు!

మేం తిన్నగా మా డాక్టరుగారి విభాగానికి వెళ్ళిపోయాం! ఆయన మమ్మల్ని చూసి, చిరునవ్వుతో మా సమస్యల్ని విని, ‘మీరు కొన్ని టెస్ట్ లు చేయించుకోవాలి. తిన్నగా రిసెప్షన్ యెదురుగా వున్న కౌంటర్లలో యెదో ఒక దానిలో రిజిస్టర్ అయి రండి’ అన్నారు. నేను రిజిస్త్రేషన్ (మా ఆవిడ పేర) ఓ పది రూపాయలు కట్టి, చేయించాను. ఓ పాస్ బుక్ ఇచ్చారు! (వేరే ప్రశ్నలూ, ధృవీకరణలూ లేవు!). పాస్ బుక్ చూపించగానే మా డాక్టర్ ‘ఫలానా’ విభాగానికి వెళ్ళండి. ఎక్స్ రే తీయించుకు రండి’ అన్నారు!

పొలోమంటూ వెళ్ళాము. ఆ విభాగం లో ఓ కేబిన్ లో ఓ ప్రొఫెసరు! మిగిలినవాళ్ళంతా హౌస్ సర్జెన్లు! చిరునవ్వుతో మమ్మల్ని యెదుర్కొని, సమస్య అడిగి, ఎక్స్ రే టెక్నీషియన్ కి అప్పగించి, ‘ఓ పావు గంటలో ఎక్స్ రే వస్తుంది! మీరు ఈ పక్క రూము లో వేచి వుండండి! ఇక్కడ అన్నీ వుచితం! మీరేమీ యెవరికీ దుడ్లు ఇవ్వనక్కరలేదు! అని చెప్పి మరి పంపించారు!

ఇక నర్సులూ, ఆయాలూ, తోటీలూ కూడా సాక్షాత్తూ 'ఫ్లారెన్స్ నైటింగేళ్ళే!'

మేం ఈలోగా కొంచెం ఆకలి వేసినట్టనిపించి, ఆ భవనం వెనక్కి వెళ్ళేటప్పటికి అక్కడ స్టూడెంట్ డాక్టర్లూ, నర్సులూ సహకార పద్ధతిలో నడిపిస్తున్న ఫలహారశాలలో అమృతంలాంటి ఉపాహారాలు--అతి తక్కువ ఖర్చులో! అక్కడ మా పిల్లల వయసులో ఉన్న కాబోయే డాక్టర్లతో ముఖాముఖీ--వాళ్ళ అదృష్టానికి సంతోషం!

ఎక్స్ రే తేసుకొని, మా డాక్టరుని కలిస్తే, ఆయన మందులు వ్రాసి ఇచ్చాడు. తరవాత, నా ప్రాబ్లెం గురించి చెపుతే, మళ్ళీ నా పేరున ఓ పాస్ బుక్, టెస్ట్ లూ, ఎక్స్పర్ట్ స్పెషలిస్ట్ డాక్టర్ల తో సంప్రతింపులు, మందులు వ్రాయించుకోవడం, మొత్తం ప్రక్రియ పూర్తయ్యే సరికి ఓ మూడు గంటలు పట్టింది!

కానీ—మేం చాలా సంతోషించాం! ఓ పది రూపాయలు కడితే, అన్ని టెస్టులూ ఫ్రీ—సంప్రదింపులు ఫ్రీ—ట్రీట్ మెంట్ ఫ్రీ—ఇంతకంటే యేమి కావాలి?

అప్పటికి శ్రీ యెడ్యూరప్ప గవర్నమెంట్ కూడా రాలేదు!

మరి యే గవర్నమెంట్ వుంటేనేం? ఆ సంస్థకి యెన్ని కోట్లు ఖర్చు పెడుతోంది? నిజంగా ప్రజల ఆరోగ్యం గురించి పట్టించుకొనే ప్రభుత్వం వుంటే ఇవన్నీ సాధ్యమే!

మరి ‘బోఫోర్స్’ ఆరోగ శ్రీ కే వోటేద్దామంటారా?

మీ ఇష్టం!

Tuesday, March 10, 2009

సొల్లురా!

మరో తాటాకు చప్పుడు!

మన మాజీ విత్త, ప్రస్తుత హోం మంత్రి, తన సొంత నియోజక వర్గ ‘కారైక్కుడి’లో అంటున్నారు…”మళ్ళీ తీవ్రవాద దాడులు జరిగితే……..’యుద్ధరూపంలోనే’ జవాబిస్తాం” అని!

ఉత్తరకుమారా! ఇంకెన్ని ఉగ్రవాద దాడులు జరగాల్రా బాబూ?

ఇంకెంతమంది చావాలీ?

సొల్లురా! సొల్లు!

Sunday, March 1, 2009

"లంచాల్లో మజా!"

అనగనగా ఓ మంత్రిగారు......

నిన్న ఇందిరమ్మ యిళ్ళగురించో, ఆరోగ్యశ్రీ గురించో ఆడబడుచులకి ‘యెవరైనా మిమ్మల్ని లంచం అడిగితే నాకు ఫలానా నెంబరుకి ఫోన్ చెయ్యండి—వాళ్ళ అంతు చూస్తాను!’ ఆని ఆవేశంలో వాగ్దానం చేశేసి,......

ఆనక నాలిక్కరుచుకొంటూ, ‘ఓ మోస్తరు లంచాలు అడిగితే ఇచ్చెయ్యండి! మీరు ఫోన్ చేస్తే మీ దగ్గరకి రావడానికి నాకు కారు డీజలుకి ముఫ్ఫై రూపాయలు అవుతాయి కదా?’ అని ఉవాచించారట!

‘ఓ మోస్తరు’ అంటే ఆయన దృష్తి లో యెంత?

ఆయన కొన్నివేల కోట్లకి అధిపతి కాబట్టి, పదులూ, వందలూ, వేలూ, లక్షల్లో అడిగినా, అవి ‘ఓ మోస్తరే’ కదా? కోట్ల లో అడిగితే మాత్రం ఆయనకి ఫోన్ చెయ్యాలేమో!

అయినా, ‘నీకు ఫోన్ చేస్తే, యే ‘యే సీ బీ’ వాళ్ళకో, ‘సీ బీ ఐ’ వెధవలకో ఫోన్ చేసి, లంచం అడిగినవాణ్ణి పట్టించాలి గానీ, మా దగ్గరకి ‘ముఫ్ఫై రూపాయల డీజల్’ ఖర్చు పెట్టుకొని యెందుకు రావాల్రా వెధవా?’ అని అడిగిన నా సోదరి యెవరూ అక్కడ లేదు! అదీ వింత!

“నిర్దోషులు ఓ ఇరవై మంది ఇబ్బంది పడినా ఫరవాలేదు, ఓ నలుగురికి శిక్షలు పడినా ఫరవాలేదుగానీ, ‘ఒక్క నేరస్తుడుకూడా తప్పించుకోడానికి వీల్లేదు’” అని మన శిక్షాస్మృతిని సవరించవలసిన సమయం ఆసన్నం కాలేదంటారా?

మనిషికి దేవుడు పెట్టిన ‘రోగ భయం, జరా భయం, మృత్యు భయం’ కాకుండా, ‘నేరానికి శిక్షాభయం’ కూడా వుంటే, నేరాలు ఆగిపోవూ?

ఆలోచించండి!

Thursday, February 12, 2009

చాలా బాగుంది

చాలా బాగుంది!


మన మాజీ విత్త, ఇప్పటి హోం మంత్రి చంకలు గుద్దుకుంటున్నాడు!

యూ పీ యే, లాలూ, తెగ పొగిడేస్తున్నారు!

పాకిస్థాన్ ఇప్పటికి ముంబాయి సంఘటనలని తమ దేశం వాళ్ళే చేసారని ఒప్పేసుకుందని, వాళ్ళ మీద కేసులు పెట్టేసిందని!

నిజం నిలకడమీదగానీ తేలదుగా? చూద్దాం!

Wednesday, January 28, 2009

ఆషాఢభూతులు

ఇవాళ (28-01-2009) మన పాకిస్థాన్ నిపుణ కాలమిస్ట్ యేమన్నాడో చూశారా?

“…..పాక్ చర్యలు తీసుకోవాలి. పాక్ ఎన్ని దురాగతాలకు పాల్పడినా తప్పించుకు పోగలుగుతోందంటూ భారత్ లో పాక్ పై నెలకొన్న అభిప్రాయాన్ని మార్చడానికి ఆ తరహా చర్యలు దోహదపదతాయి. ఆందుకు భిన్నం గా పాకిస్థాన్ గతం లో మాదిరే మళ్ళీ తూతూమంత్రం గా దర్యాప్తు జరిపిస్తే, ఆ దేశం పట్ల భారత్ కుగల అపనమ్మకం మరింత పెరిగిపోతుంది. ఉభయ దేశాల మధ్య సంఘర్షణలు ఉండకపోవచ్చు అలాగని, శాంతియుత వాతావరణమూ ఉండదు. ఇరుదేశాలూ పరస్పరం కత్తులు దూసుకోకపోవచ్చు అలాగని, రెండు దేశాల నడుమ సామరస్యపూరిత వాతావరణమూ నెలకొనదు. అటువంటి పరిస్థితి ఉత్పన్నం కావడం ఇటు ఇండియాకూ మంచిది కాదు, అటు పాకిస్థాన్ కూ మంచిది కాదు.” (ఒత్తి పలికింది నేను మాత్రమే—మన నిపుణ మిత్రుడు కాదు!)

ధ్వని యేమని వినబడుతోంది? తూతూమంత్రం చేస్తే చాలని పాక్ కి సూచిస్తున్నట్టు లేదూ? రెండు దేశాలకీ మంచిదికాదు (ముఖ్యంగా భారత్ కి మంచిది కాదు) కాబట్టి, భారత్ నోరు మూసుకు కూర్చోవాలని ఉపదేశం కాదూ?

అసలు గుండె రగిలి పోతూ వుంటే, ‘శాంతియుత’ ‘సామరస్య’ వాతావరణం కోసం భారత్ లో యెవడు యేడుస్తున్నాడండీ? (ఒక్క కాంగీరేసులు తప్ప)

ఒకసారి ‘సమాచారం మాత్రమే’ ఇచ్చారు అనీ, ఇంకోసారి మా దర్యాప్తుకి ‘ఆధారాలు’ ఇచ్చారు అనీ, ‘సాక్ష్యాలు’ యేమీ మాకు అందలేదు అనీ—భారత్ ఇచ్చిన సాక్ష్యాల గురించి మాట్లాడేవాడిది నాలుకా? తాటి పట్టా?

వీళ్ళతో సామరస్యం యేమిటి?

వాడెవరో అన్నట్టు, భారత ప్రజలందరూ పాకిస్థాన్ వైపు తిరిగి గట్టిగా ఖాండ్రించి ఉమ్మేస్తే, దక్షిణ పాకిస్థాన్ అంతా అరేబియాసముద్రంలో కలిసి పోదూ?

ఆణు బూచిని చూపిస్తారా? కమాన్! 'మొదటి ప్రయోగం మేము చెయ్యం' అనే ఒట్టు తీసి ఒక్క నిమిషం గట్టున పెడదాం! ఇంకా వాళ్ళకి చాన్స్ వుంది అంటారా, ఓకే! మా జనభా తగ్గడానికి కూడా మాకు సమ్మతమే! మా దేశం ఓ ఇరవయ్యేళ్ళు--కాదు కాదు అరవై రెండేళ్ళు వెనక్కి వెళ్ళినా, పక్కలో బళ్ళేలు లేకుండా వుండడం మాకు సమ్మతమే--అని మనం అంటే?

ఇదిగో—ఇలాంటివాళ్ళ గురించే శ్రీ సూర్య ప్రకాష్ వ్రాసింది!

ఇలాంటివాళ్ళని దేశ సరిహద్దులవరకూ తరిమి కొడితే తప్ప………!

Tuesday, January 27, 2009

నిర్వాకాలు

మన ప్రభుత్వాల నిర్వాకాన్ని గమనించండి!

ఈ రోజుకూడా, (మన మాజీ విత్త), హోం మంత్రి పాకిస్థాన్ ని హెచ్చరిస్తున్నాడు—“మరోసారి ఇలాంటి సాహసం చేస్తే, పరిణామాలు తీవ్రంగా వుంటాయి!” అని! (ముంబాయి దాడుల విషయంలో)
ఇదెలాగుందంటారు?

“నేను లేస్తే మనిషిని కాను! తెలుసా?” అన్నట్టు లేదూ?

 1947 లో పాక్ దాడి లో 30,000 చదరపు మైళ్ళ ప్రాంతాన్ని కోల్పోయిన విషయాన్ని భారత్ మరిచిపోకుండా ఉండి ఉంటే, 1965 యుద్ధం జరిగి వుండేది కాదు!

 1965 యుద్ధానంతరం మనం స్థిరంగా ధైర్యంగా వ్యవహరించివుంటే, 1971 లో మన మీద దాడి చేయగల సాహసానికి పాక్ ఒడిగట్టి ఉండేదే కాదు!

 1971 నాటి యుద్ధం దరిమిలా, 93,000 మంది పాక్ యుద్ధ ఖైదీలు మన చేతుల్లో ఉన్నప్పుడు మనం గట్టిగా కొరడా ఝళిపించి వుంటే, 1999 లో కార్గిల్ దురాక్రమణకి పాక్ కలలో కూడా దిగి వుండేది కాదు!

 కార్గిల్ చొరబాటుని భారత్ మరిచిపోయి వుండకపోతే, 2001 లో భారత పార్లమెంట్ పై దాడి జరిగి వుండేది కాదు! ఆ దాడినీ భారత్ మరిచిపోయి పాక్ ని క్షమించి వుండకపోతే,(కనీసం అఫ్జల్ గురు ని ఉరి తీసి వుంటే)(బ్రాకెట్లమధ్య వ్రాసినది నేను) ఇటీవలి ముంబాయి ఘోరం చోటు చేసుకునేదే కాదు!

ఈ మాటలతో యేకీభవించని పిచ్చి వెధవలెవరైనా వుంటారంటారా?

(ఇవి ఈనాడు 04-01-2009 నాటి ఎ. సూర్య ప్రకాష్ వ్యాసంలోని మాటలు.)

మరి ‘ఏ బూచి’ కి భయ పడ్డాయి మన ప్రభుత్వాలు?

ఇంకెవరు? మన రాజకీయ పార్టీలు, ముఖ్యంగా కాంగీరేసులు, పుట్టించి, పెంచి, పోషిస్తున్న ప్రత్యేక జాతి ‘ముస్లిం సోదరులు’ అనే ఓటు బ్యాంకు అనే బూచి కాదా?

Tuesday, December 2, 2008

ఒకే దెబ్బకి........!


........రెండు దరిద్రాలు వదిలాయి!

'చెవుల్లో చెట్ల ' ఇంటెలిజెంట్ హోం మంత్రి ఇంటికి వెళ్ళాడు!
అసమర్థ విత్తమంత్రి శాఖ మారాడు!

ఈ కాంగీరేసు సంకీర్ణ ప్రభుత్వం ఆడుతున్న టెస్ట్ క్రికెట్లో, స్కోరు చెయ్యకుండా, ఔట్ అవకుండా జిడ్డు ఆడే మొదటి వికెట్--నట్వర్ సింగ్ యెప్పుడో పడిపోయాడు!

రెండోది 'శివరాజ్ పాటిల్ ' ఇప్పుడు పడ్డాడు!

మూడోవాడు--ప్రణవ్ ముఖర్జీ--బహుశా క్లీన్ బౌల్డ్ కావలసిందేనేమో!

నాలుగో వికెట్ సంగతి ఇంకా చెప్పలేము!

ఇక చిదంబరం సమర్థత గురించి, ఓ జోక్ గుర్తొస్తోంది!

ఆప్పటిదాకా 'ఆహార మంత్రి ' గా వున్న ఒకాయన రక్షణ మంత్రిగా మారాడట! పార్లమెంట్ లో 'ఇక యుద్ధాలు వుండవు ' అని గర్వంగా ప్రకటించాడట!

అప్పుడు ఇంకో కాంగీరేసు సభ్యుడు 'నిజం! నిజం!' అని అరిచాడట!

ఇంకో సభ్యుడు 'అంత గ్యారంటీ గా యెలా చెప్పగలరు?' అని అడిగారట!

అప్పుడు, శ్రీ వాజపేయీ జోక్యం చేసుకొని, 'యెందుకంటే, ఆయన ఆహార మంత్రిగా వుండగా, దేశంలో ఆహారం లేదు కాబట్టి!'

అని ముక్తాయించగానే, ఆ మంత్రీ, స్పీకరూ, ప్రథాని, సిబ్బందీ, ప్రెక్షకులూ తో సహా పగలబడి నవ్వారట!

అదీ సంగతి! చూద్దాం!